![]()
![]()
Her yürek bir oyadır..incelikle işlenmiş..
Her yürek farklı renkte bir oyadır..anlamlarını derinlerde taşıyan..mor sümbül oyası aşkla yanıp tutuşur..gelincik, zariftir..papatya masum..incili gül oya, yüreğinin yalnızlığını serer gören göze, kızılcık oya kızgınım sana der aşığına..
Goethe'nin ölürken söylediği; ışık, daha çok ışık bir son sözden çok tüm hayatın bir özetidir.ışığı doğru yere tutmasını bilen, görmesini de bilir..
Sevdiğinin gönlüne ışık, daha çok ışık tutan kişi her bir ilmeği, ipliğin ipeksiliğini ve sökülmek için sadece kendisinin beklendiğini anlar.
aşk, gönül mesafesidir..aşık mesafesiz..sevdiğinin teninde gönlündeki mesafe kadar yol alırsın..
gerçek aşk denemez seni..gerçek aşık denemeye korkar..
aşkın inceliği, zarafeti; sevdiğini olduğu gibi sevmekte yatar..
sevdiğinin bilgisini sınamazsın..sabrını zorlamazsın..gönül gözün, sevdiğinin oya gibi işlenmiş yüreğinin bir ilmeğinin bile sökülmesine kıyamaz..
sökülmeyi herşeyden çok istediğini........bilse bile...